کوهدشت

گزیده تفسیر سوره مبارکه فلق

در این سوره به رسول خدا(صلی الله علیه و آله)دستور داده شده که از شر همه شرها به طور عام و بعضی از شرها به طور مخصوص به خدا پناه ببرد.

منظور از افراد،زنان جادوگری هستند که با فوت کردن در گره ها،دیگران را افسون می کردند.در پاسخ این که چرا از زنان جادوگر سخن به میان آمده نه از مردان جادوگر گفته اند که در آن زمان،سحر وجادو بیشتر در میان زنان رواج داشته تا مردان و به همین جهت قرآن بر آنها بیشتر تاکید کرده است.به هر حال،این آیه و آیات دیگری از قرآن مانند102 بقره و آیاتی که درباره جادوگران فرعون است؛اصل جادوگری را به طور کلی تصدیق می کند.ذیل همین سوره از امام صادق(علیه السلام) روایت شده که«مردی یهودی پیامبر(صلی الله علیه وآله)را جادو کرد، پس پیامبر بیمار شد و از این موضوع (به خدا)شکایت برد.جبرئیل فرود آمد و دو سوره فلق و ناس را بر پیامبر نازل کرد و گفت:مردی از یهود،تو را سحر کرده و جادویش در فلان چاه است.پیامبر(صلی الله علیه و آله)علی(علیه السلام)را فرستاد و او آن سحر را آورد. پیامبر به حضرت علی (علیه السلام)دستور داد که گره را باز کند و آیه ای بخواند. پس حضرت آیه ای(از این دو سوره)می خواند و گره ای را باز میکرد. چون به پایان رسید،پیامبر برخاست؛گویی که از بندی رها شده است.»